Udostępnij

Smok jarosz i dużo humoru – recenzja spektaklu „Pożarcie królewny Bluetki”

Dodano: 2011-11-27

W szanujących się królestwach są piękne księżniczki, są paziowie, no i oczywiście dzielni rycerze, którzy walczą z groźnymi smokami. Wygląda więc na to, że królestwo królewny Bluetki do takich nie należy - piękna księżniczka, owszem, jest, jest i paź, ale na tym koniec, bo rycerza nie uświadczysz, a smok... szkoda gadać.


Trafiamy do królestwa w chwili, gdy do pożarcia królewny Bluetki pozostało niewiele czasu. Schowany w grocie smok złowieszczym głosem odlicza minuty, paź wypatruje rycerzy, którzy mogliby ocalić Bluetkę, a Dobra Wróżka, która akurat tego dnia zapomniała wszystkie zaklęcia, także te chroniące przed smokami, usilnie stara się odzyskać pamięć. Zjawiający się kandydaci na wybawicieli nie odnajdują się w nowej roli, więc biedny paź Adaś sam musi wymyślić coś, żeby jednak Bluetkę (która wyraźnie nie jest mu obojętna), pogodzoną już z czekającym ją losem, uratować. Jak się okazuje, ratunek nie jest konieczny, bo smok to jarosz, a groźnie wyglądająca sytuacja to intryga Dobrej Wróżki.

 

bluetka


Na scenie dzieje się dużo, jest gwarno, wesoło i kolorowo. Z początku nieco powolny, spektakl nabiera tempa, by w finałowej scenie pędzić jak oszalały wraz z roztańczonymi aktorami.


Miłośnicy twórczości Macieja Wojtyszki, głównie opowieści o Brombie, na pewno rozpoznają w „Pożarciu królewny Bluetki" balansujący na granicy absurdu humor autora, jednak mogą też odczuwać pewien niedosyt - no ale przecież Bluetka to nie Bromba.

 

bluetki


Muszę przyznać, że rozczarował mnie przebijający ze słów Dobrej Wróżki dydaktyzm, psujący nieco ogólne, naprawdę dobre wrażenie, jakie robi ten spektakl.


Ewa Świerżewska


Ocena portalu Qlturka.pl 4

 

Pożarcie królewny Bluetki


Pożarcie królewny Bluetki
Maciej Wojtyszko
reżyseria: Michał Konarski, Jacek Pluta
scenografia i kostiumy: Anita Stachowicz Błażejewska
muzyka: Piotr Golla
choreografia: Inga Pilchowska
asystent reżysera: Marzena Strzycka
inspicjent: Piotr Witkowski
sufler: Renata Domagała
obsada: Katarzyna Bagniewska, Przemysław Glapiński, Michał Konarski, Beatrycze Łukaszewska, Albert Osik, Jacek Pluta


premiera 20 listopada 2011
wiek: 4+

 

Teatr Syrena
ul. Litewska 3
00-589 Warszawa

drukuj powrót
poleć artykuł

Opinie

Liczba komentarzy: 0 Dodaj swój komentarz

Warto przeczytać

Pacynki, tak jak ludzie, mają twarze – rozmowa z Hanną Kośmicką, projektantką i producentką pacynek

Kiedy próbowałam robić lalki, myślałam, że to prosta sprawa - tyłek się doszyje tej pacynce i już. Okazuje się,...


Do teatru... Ale kiedy?

Gdy dorośli uwielbiają chodzić do teatru, filharmonii czy opery, prędzej czy później zaczynają marzyć o tym, by...


Jeszcze jedna, ale dobra – recenzja spektaklu „Calineczka”

Jest pewna pula bajek i baśni uniwersalnych, ponadczasowych, eksploatowanych od lat na wszystkich możliwych polach - od...


Rozśpiewane barwy tęczy - recenzja spektaklu "Zielony wędrowiec"

Stworia - miejsce z pozoru idealne, zamieszkane przez szare stworzenia nieświadome istnienia innych barw, ale w tej...


Teatr dla najmłodszych i nieco starszych, czyli małe Warszawskie Spotkania Teatralne

Każda wizyta w teatrze powinna być dla dziecka przede wszystkim przygodą. Powinna dawać powody do śmiechu, radości i...


Nieśmiałość - czy jest się czym martwić?
Nieśmiałość w dzisiejszych czasach bardzo często postrzegana jest jako wada, utrudniająca, a czasem nawet u...
O adaptacji – w żłobku i przedszkolu
W życiu prawie każdej rodziny nadchodzi czas, kiedy rozpoczynamy edukację żłobkową lub przedszkolną. Wbrew ...
Komputer dla trzylatka?
Tak, ale pod warunkiem, że jest on nim zainteresowany i że będziemy kontrolowali, co ogląda i ile czasu prz...
Ten obcy - jak wychować tolerancyjne dziecko?
Wystarczy rozejrzeć się dookoła, by spostrzec, że otacza nas odmienność. Odmienność rasy, poglądów, upodoba...

Nareszcie portal na świetnym poziomie, który z radością odwiedzam razem z dzieckiem. Pomysły na wspólne spędzanie czasu - nie tylko poza domem, ale także przy ciekawej książce czy muzyce. Gorąco polecam.

Joanna Dark, piosenkarka, mama ośmiolatka

Papieroplastyka w szkole i w domu