To nie zaraża - recenzja książki "Mój młodszy brat"

Dodano: 2010-03-24

Zdarzają się książki, które, moim zdaniem, powinny obowiązkowo trafić do każdego przedszkola i każdej szkoły. I właśnie „Mój młodszy brat" jest jedną z nich. To książka ważna, mądra, a na dodatek dobrze napisana i zilustrowana.


Wspaniali rodzice (choć nie bez wad), dwóch braci i ona - siedmioletnia Zuzanna. Wydawałoby się, że nie można wyobrazić sobie lepszej sytuacji. Jest jednak jeszcze Franek, kolega ze szkoły. No i właśnie ten Franek, który marzy o karierze flecisty, pewnego dnia burzy spokój codziennej egzystencji dziewczynki. A w zasadzie to nie on, a opinia, którą zasłyszał od swego taty i powtórzył, gdy Zuzia chciała zaprosić go na wojnę poduszkową: „Jeśli twój brat ma zespół Downa, to jest debil. Nie będę się z nim bawił, bo się nauczę robić brzydkie miny." Dziewczynce nigdy wcześniej nie przeszło nawet przez myśl, że zespołem Downa można się zarazić. Zdawała sobie sprawę, (...)że Antoś inaczej wygląda, mówi niewyraźnie i trzeba do niego mówić powoli, i czasem zapomina schować języka do buzi albo iść na czas do łazienki, ale poza tym był dzieckiem takim jak inne - chodził do przedszkola (no to co, że innego niż jej stare przedszkole), uwielbiał wyjadać nutellę i walczyć na poduszki.


W prosty, ujmujący szczerością i autentycznością sposób, autorka opowiedziała historię, która, ukazując obecne wciąż w społeczeństwie stereotypy i uprzedzenia, pokazała jednocześnie, jak niewiele trzeba, by uwolnić dzieci od tych uprzedzeń; by wychować pokolenie, dla którego żadna „inność" nie będzie problemem. Starajmy się wszyscy czerpać garściami przekazane podpowiedzi, a szansa, że tata Franka już nigdy tak nie powie, znacznie wzrośnie.

 

Ewa Świerżewska (tekst w nieco okrojonej wersji ukazał się w Piśmie Miesięcznym Ilustrowanym dla Kobiet "Bluszcz" nr 18)

 

Monika Krajewska, Mój młodszy brat, il. Bogusław Orliński

 

Mój młodszy brat
Monika Krajewska
il. Bogusław Orliński
wyd. Media Rodzina, 2009
sugerowany wiek: 5+

 

drukuj powrót
poleć artykuł

Opinie

Liczba komentarzy: 0 Dodaj swój komentarz

Warto przeczytać

Aż chce się tam jechać – recenzja książki „Kierpce, wianki, obwarzanki, czyli wędrówki po Małopolsce”

Podróże z dziećmi często przerażają rodziców, bo nie dość, że setki kilometrów w samochodzie to...


Ach, ta słabość do słodyczy! – recenzja książki „Kukuryk”

Zaczyna się od tego, że Kukuryk - mały żółty kurczaczek - wykluwa się ze skorupki, a potem... jak to z jedynymi...


Czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał – recenzja książki „Księga przysłów. Co to znaczy?”

Mój 8-letni syn Janek podczas każdej, nawet krótkiej podróży samochodem, zarzuca mnie gradem pytań o...


Ciekawski niedźwiadek, który nigdy nie ma dość przygód – recenzja książki „Paddington na wycieczce”

Można by się spodziewać, sądząc po tytule, że książka ta przeniesie nas w jakieś odległe rejony, do których...


Nie tylko o marabutach - recenzja książki „Strasznie trudne wierszyki"

Izabela Mikrut zajmuje się głównie pisaniem recenzji książek. Na koncie ma ponad tysiąc tekstów...


Mały geniusz w dziecku
Każdy rodzic chce być dumny z osiągnięć swojej pociechy! Nasza rola nie polega jednak na „programowaniu gen...
Dziecko z ADHD. Rodzice i nauczyciele mają wspólny cel
Rodzice i nauczyciele to dwie strony tego samego medalu. Medalem jest nasze wyjątkowe dziecko. Jak sprawić,...
Onomatopeje, czyli pierwsze "słowa" w życiu dziecka
Wiosenna pogoda sprzyja rodzinnym spacerom i obcowaniu z budzącą się do życia przyrodą. W tym roku, wspólni...
Słodkich snów, maluszku
Jednym z najtrudniejszych zadań stających każdego dnia przed wieloma rodzicami jest położenie dziecka do łó...

Qlturka.pl jest doskonałym źródłem wiedzy o wydarzeniach kulturalnych, polecanych książkach; skarbnicą mądrych pomysłów na upominki dla moich siostrzenic.

Edyta Sudoł, specjalista PR

Coś się kończy, coś się zaczyna

Na rodzicielstwo można patrzeć jak na serię rozstań. Wzdychać za bezzębnym uśmiechem, gdy dziecko prezentuje już całą klawiaturę, wspominać pierwsze kroki, patrząc na przedszkolaka pewnie (...)

Dwa albatrosy albo alfabet Noego