Rodzina, jakich wiele - recenzja książki "Dynastia Miziołków"

Dodano: 2009-10-05

Nie jest wcale wykluczone, że po książkę tę sięgną teraz rodzice, którzy sami czytali ją w dzieciństwie, drukowaną w odcinkach w „Świecie Młodych". Niemożliwe? A jednak - historia o zwariowanej, choć w gruncie rzeczy dość „normalnej" rodzinie powstała przed szesnastoma laty i od razu docenili ją nie tylko czytelnicy, ale i osoby zawodowo zajmujące się literaturą dla młodego czytelnika. Dowodem na tę popularność są nie tylko kolejne edycje (w tym roku ukazało się wydanie w nowej szacie graficznej), film animowany zrealizowany na podstawie „Dynastii...", ale też Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego (1995 rok) i nagroda „Dziecięcy bestseller roku".


Bohaterem zbiorowym książki jest rodzina, jednak składa się ona z pięciu indywiduów - Mamiszona (czyli mamy), Papiszona (czyli taty), Kaszydła (lat cztery i trochę), Małego Potwora (Jesienią skończyła rok), no i Miziołka, dwunastolatka od dekady zmagającego się z przezwiskiem, którego w żaden sposób nie może się pozbyć. To właśnie on jest narratorem - autorem pamiętnika, na którego kartach opisuje codzienne życie rodziny, a także niecodzienne wydarzenia i przemyślenia. I choć niektórzy twierdzą, że model przedstawionej przez autorkę rodziny jest mało nowoczesny, a mężczyźni, którzy nie potrafią gotować, dawno wyginęli, dla mnie książka Joanny Olech jest nadal pełnym humoru i ironii portretem familii jakich wiele, ze wszystkimi zaletami i przywarami rodzaju ludzkiego.

 

 

Ewa Świerżewska (tekst w nieco okrojonej wersji ukazał się w Piśmie Miesięcznym Ilustrowanym dla Kobiet "Bluszcz" nr 12)

 

Joanna Olech, Dynastia Miziołków, wyd. Literatura

 

Dynastia Miziołków
Joanna Olech
il. Joanna Olech, Anna Wojtunik
wyd. Literatura, 2009 (wyd. I w tym opracowaniu)
sugerowany wiek: 6+

 

drukuj powrót
poleć artykuł

Opinie

Liczba komentarzy: 2 Dodaj swój komentarz

Warto przeczytać

Warto poznać kota Findusa, każda jego igraszka śmieszy i wzrusza! - recenzja książki "Findus się wyprowadza"

Ileż radości w nasze życie wnoszą dzieci dowiadujemy się zwykle po latach, gdy one już nie są dziećmi... Nie inaczej...


Z odwagą świat poznawać – recenzja książki „Przygody Małego Wodnika”

Po „Rozbójniku Hotzenplotzie", który sprawił mojemu synowi i mnie ogromną przyjemność,...


Lektura do schrupania – recenzja książki „Cecylka Knedelek i ulica Naleśnikowa”

- Am! - zakrzyknął mój niewiele ponad półtoraroczny brzdąc, wysuwając wskazujący paluszek w kierunku gofra...


Tak blisko, tak daleko… - recenzja książki „Łukasz i kostur czarownicy”

Gdy nie mogę się z książką rozstać, czytam ją w wannie, w kolejce na poczcie, a nawet zabieram na plac zabaw, licząc na...


Mrówcza twórczość – recenzja „Mrówkowego bloku rysunkowego”

Dzieci lubią szczegóły, małe istoty, chętnie się pochylają nad tym, co dla dorosłych jest niewidoczne lub...


Mały geniusz w dziecku
Każdy rodzic chce być dumny z osiągnięć swojej pociechy! Nasza rola nie polega jednak na „programowaniu gen...
Dziecko z ADHD. Rodzice i nauczyciele mają wspólny cel
Rodzice i nauczyciele to dwie strony tego samego medalu. Medalem jest nasze wyjątkowe dziecko. Jak sprawić,...
Onomatopeje, czyli pierwsze "słowa" w życiu dziecka
Wiosenna pogoda sprzyja rodzinnym spacerom i obcowaniu z budzącą się do życia przyrodą. W tym roku, wspólni...
Słodkich snów, maluszku
Jednym z najtrudniejszych zadań stających każdego dnia przed wieloma rodzicami jest położenie dziecka do łó...

Cieszy mnie, że istnieje portal traktujący dzieci na tyle poważnie, żeby proponować im prawdziwą kulturę na wysokim poziomie. Qlturka.pl kreuje kulturalny smak najmłodszych, jednocześnie szanując ich wrażliwość.

Martyna Samecka, mama Fruzi, ilustratorka-amatorka

Bose stopy Franklina

Wieczór. Czytamy. Syn opiera się o moje ramię i patrzy na ilustracje w książce. „Była sobie kacza mama i jej pięć kaczątek..." - tekst znanej bajki płynie wśród (...)

Wiersze na Boże Narodzenie