Mały władca, który cudem uniknął kary śmierci, zostaje skazany na wygnanie. I w przeciwieństwie do Króla Maciusia z części pierwszej, przede wszystkim rozmyśla nad sobą i swoim miejscem w świecie.

To nie oznacza, że pozostaje bezczynny - ucieka z pociągu, który wiezie go na bezludną wyspeę pojawia się na naradzie królów, przerażonych jego ucieczką, ukrywa swoją tożsamość pod przybranym imieniem, wreszcie staje przed szansą odzyskania tronu. Jak skończy się jego historia?

To nie jest opowieść wesoła, ale, jak wiadomo, człowiek wtedy dorośleje, kiedy dostaje nie tylko to, czego pragnie, ale i to, czego nigdy nie chciał. I Maciuś dobrze o tym wie.

Janusz Korczak - (właśc. Henryk Goldszmit; ur. 1878 lub 1879, zm. 1942) - pisarz, lekarz, społecznik, wychowawca i myśliciel. Ukończył medycynę na Uniwersytecie Warszawskim i po kilkuletniej praktyce w szpitalu dziecięcym przez trzydzieści lat (1912-1942) kierował Domem Sierot dla dzieci żydowskich. Pracował na rzecz Naszego Domu (założonego w 1919 w Pruszkowie, od 1928 w Warszawie), sierocińca dla dzieci polskich. Prowadził gazetę dziecięcą „Mały Przegląd", a pod pseudonimem Stary Doktór wygłaszał dla dzieci pogadanki radiowe. Autor ponad 20 książek i około 1400 tekstów drukowanych w około 100 pismach. Zginaął wraz ze swoimi wychowankami, dobrowolnie towarzyszył im w drodze na śmierć w komorze gazowej w Treblince.

Król Maciuś na wyspie bezludnej

Janusz Korczak

il.Marianna Oklejak

czyta Krzysztof Tyniec

wyd. W.A.B.