Terrorystki z frakcji "Babcia Blokowa"

Był zwykły kwietniowy dzień, ani ciepły, ani zimny, taki sobie, zwyczajny. Znajomym paniom z pobliskiego, małego przedszkola przyszedł jednak do głowy pomysł, jak się okazało, niezwykły. Postanowiły wybrać się z dziećmi na spacer, po drodze wstąpić na placyk zabaw, który ciekawie mienił się kolorami i przyciągał uwagę dzieci.

Niby nic dziwnego, po co to pisać, a jednak... Sęk w tym, że ten placyk zabaw był osiedlowy, znaczy zakazany, co wkrótce okazało się klarowne.

Nieświadome niestosowności swego zachowania, panie i dzieci z małego przedszkola, z radością spędzały czas na huśtawkach i zjeżdżalniach. Nagle zostały zaatakowane przez ziejące ogniem i plujące jadem smoki osiedlowe. Dzieci zesztywniały na widok zbliżających się ku nim oczu i łap chcących je rozszarpać, panie z przedszkola straciły dech w piersiach, wystawiły ręce przed siebie aby odeprzeć atak. A smoki wyrzucały z siebie słowa-kamienie:

Wynocha stąd!
Nie wolno wam tu być!
Uciekać, już! To nasze zabawki!
Prywatne przedszkole? Wynoście się, stać was na własny plac zabaw! My wam, k... pokażemy, zrobimy wam zdjęcia, dorwiemy was!

Zesztywniałe ze strachu dzieci poszły za zesztywniałymi ze zdziwienia Paniami z powrotem, do swojego przedszkola.

Kiedy weszły za próg zapytały: Dlaczego?

Wytłumaczono im, że niektóre stwory już takie są. Kieruje nimi zawiść i brak kultury, brak etyki i moralności. To takie stworzenia, które nie lubią ludzi, a dzieci to w ogóle nie znoszą, pożerają je w całości jednym kłapnięciem. Lepiej trzymać się od nich z daleka.

Dzieci otworzyły szeroko oczy ze zdumienia i nie pytały więcej, dlaczego. Zrozumiały lekcję.

"A ja nie! Po prostu nie! Mnie się to, mnie to się nie podoba!"

Babcie osiedlowe, matki, ciotki, kobiety! Nie jestem dzieckiem, a też nie rozumiem, dlaczego! Przecież same macie potomstwo, kiedyś byłyście małe. Jak można tak nisko upaść, żeby przeganiać, i to w sposób godny potępienia malutkie, skądinąd przemiłe dzieci z placu zabaw?

Co z tego, że osiedlowy?
Co z tego, że wasz?
To były moje dzieci, a wy jesteście smokami!

"Nie mogę się ciągle przyzwyczaić..."

Anna Zagajewska