Słów kilka o Helloween

Od zawsze miałam ambiwalentne uczucia w stosunku do świąt, które nie są zadomowione w naszej rodzimej tradycji, a obchodzenie ich to często wyraz mody na to, co zachodnie. W tym roku mój syn poprosił, żebyśmy zorganizowali w domu przyjęcie z okazji Helloween. Po przemyśleniu sprawy zgodziłam się, bo trzeba, będąc sprawiedliwym, przyznać, że święto to ma przynajmniej kilka zalet. Pozwala dzieciom oswoić ich lęki, strachy, obawy przed duchami, potworami, czarownicami, ale również przed śmiercią. Jest dobrą okazją do zabawy i spotkania z przyjaciółmi. Może stanowić przyjemny, jasny akcent w jesiennej monotonii. A poza tym, któż z nas nie lubi się bać?

Ponadto doszłam do wniosku, że Helloween nie jest takie zupełnie obce, jak na pierwszy rzut oka mogłoby się zdawać. Wywodzi się z tradycji celtyckiej, która mówi, że jednego dnia w roku granica między zaświatami, a ludźmi żyjącymi zaciera się. Duchom, zarówno złym, jak i dobrym, łatwiej dzięki temu przedostać się do świata żywych. Sądzi się, iż właśnie z potrzeby odstraszania złych duchów wywodzi się zwyczaj przebieranek. Przypomina Dziady, święto Słowian o charakterze pogańskim, które służyło nawiązaniu kontaktu z duszami zmarłych i pozyskaniu ich przychylności. W dniu Dziadów rozpalano ogniska i goszczono duchy miodem, kaszą i jajkami. Ogień miał za zadanie odstraszania złych duchów.

Myślę, że Helloween ze swoją radosną atmosferą ma szansę na dobre zagościć w polskich domach. Oczywiście mam nadzieję, że w związku z tym nie zapomnimy o dniu Wszystkich Świętych i naszej rodzimej tradycji odwiedzania grobów najbliższych, zapalania zniczy i snucia refleksji nad przemijaniem.

Katarzyna Dąbrowska

Autorka jest mamą dwóch chłopców - sześcioletniego Mikołaja i niespełna dwuletniego Marcela, którzy stanowią dla niej nieustającą inspirację. Od lat pracuje w Instytucie Psychiatrii i Neurologii, wcześniej na stanowisku asystenta, a teraz - adiunkta; ukończyła studia w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji, jest doktorem socjologii. Dobrze rozumiem dzieci i potrafi się z nimi dogadywać. Interesuje się kulturą, przemianami współczesnego świata i ogólnie rzecz ujmując rozwojem dzieci.