Jesień

Wielkimi krokami zbliża się jesień. Jej nadejście zwiastują liście, które trochę ociężale zmieniają swoje kolory. Wkrótce opadną na ziemię i utworzą wielobarwny dywan. Liście i kasztany to niewątpliwe atrybuty tej niezwykłej pory roku.

Pisarze i poeci natchnieni urodą jesieni tworzą o niej wiersze. Maria Konopnicka - poetka i nowelistka, autorka literatury dziecięcej, krytyk literacki, publicystka, tłumaczka i działaczka na rzecz praw kobiet, również w swoich wierszach odkrywa świat przyrody. W jej poezji dzieci spotkają bociana, jaskółki, żaby, zające, poznają uroki pór roku - również jesieni.

Mimo że Maria Konopnicka tworzyła na przełomie XIX i XX, jej wiersze wzruszają i uczą miłości do przyrody kolejne pokolenia. W mojej pamięci również zachował się jeden z nich, pt.: „Jesienią".

Jesienią, jesienią
Sady się rumienią;
Czerwone jabłuszka
Pomiędzy zielenią.
Czerwone jabłuszka,
Złociste gruszeczki
Świecą się jak gwiazdy
Pomiędzy listeczki.
Pójdę ja się, pójdę
Pokłonić jabłoni,
Może mi jabłuszko
W czapeczkę uroni!
Pójdę ja do gruszy,
Nastawię fartuszka,
Może w niego spadnie
Jaka śliczna gruszka!
Jesienią, jesienią
Sady się rumienią;
Czerwone jabłuszka
Pomiędzy zielenią.

I choć jesienią dni są krótsze i chłodniejsze, a do tego trzeba będzie nosić parasole i kalosze - lubię złotą polską jesień.

Grażyna Nowak*

*Grażyna Nowak –- z wykształcenia dziennikarz i filolog, z zamiłowania bajarka bajek z ciekawym zakończeniem i fotograf-amator, z potrzeby miłośniczka muzyki, przyrody i rowerowych wypadów za miasto.