Tajemnica namokniętej gąbki - odc. XXI

Lubicie ciekawe książki, w których wiele jest zagadek i niewyjaśnionych tajemnic? Jeśli tak, to mamy napisaną specjalnie dla Was, zupełnie nową, wciągającą powieść w odcinkach. Rozwiążcie wraz z bohaterami Tajemnicę namokniętej gąbki.

Odcinek dwudziesty pierwszy

LIST

Pierwsza połowa meczu minęła bez rewelacji. Poziom obu drużyn był wyrównany, więc skończyło się na remisie 1:1. Majka była jednak zachwycona, bo to ona strzeliła gola dla swojej drużyny. Gdy zabrzmiał gwizdek oznaczający przerwę, padła na trawę ledwo żywa. Bratek podbiegł i spojrzał na nią zaniepokojony. Oczy syreny błyszczały, a jej skóra - zwykle blada i o zielonkawym odcieniu - teraz zrobiła się prawie całkiem biała. Bratek wziął ją za rękę - była sucha i bardzo zimna.

- Co ci jest? - zapytał.

- Nic - szepnęła Majka wyschniętymi wargami. - Wszystko gra. Jestem tylko trochę zmęczona.

- A gdzie twój spray z wodą?

- Zapomniałam wziąć z domu.

- Nie żartuj! - przestraszył się Bratek. - Przecież za chwilę wyschniesz, a wtedy...

- Wtedy będzie bardzo źle - przyznała Majka. - Chyba musisz mi pomóc dojść do wody.

- Jasne! Przecież jesteśmy nad rzeką - ucieszył się Bratek. - Zupełnie o tym zapomniałem. Zaczekaj chwilę, pójdę po Ziutka.

Chłopcy wzięli Majkę pod ręce i ostrożnie poprowadzili w kierunku rzeki. Nie chcieli, żeby koledzy zorientowali się, że z syreną coś jest nie tak, ale sami widzieli dobrze, że Majka ledwo powłóczy nogami.

- I co teraz? - zapytał Ziutek, kiedy dotarli nad brzeg.

- Po prostu wrzućcie mnie do wody. Nie martwcie się, nie utonę - blado uśmiechnęła się Majka.

Puścili ją, a Ziutek lekko pchnął w plecy. Syrena pochyliła się do przodu i całym ciałem uderzyła o powierzchnię wody.

- Plum! - wpadła do niej jak kamień.

Chłopcy patrzyli przerażeni na koła rozchodzące się w miejscu, gdzie wpadła.

- Majka! - zawołał Bratek. - Gdzie jesteś?

Odpowiedziała mu cisza. Powierzchnia wody uspokoiła się i teraz była gładka jak jezioro w letni, upalny dzień.

Bratek spojrzał na Ziutka. I co teraz?

W tym momencie rzeka przy brzegu rozstąpiła się i pośród roztańczonych kropli wychyliła się z niej głowa Majki.

- Przestraszyłam was? - zapytała syrena.

- Ty głupia babo! - wrzasnął Ziutek. - Nie robi się takich rzeczy!

Majka wygramoliła się na brzeg. Mokra i zamyślona.

- Zobaczcie, co mam! - wyciągnęła rękę, w której trzymała coś zielonego i ociekającego wodą.

- Co to takiego? - Bratek skrzywił się z obrzydzeniem.

- List - oznajmiła Majka. - List z domu.

- Ciekawe, czego od ciebie chcą - burknął Ziutek. Nie podobało mu się to, że mieszkańcy rzeki mają dla Majki wiadomość. Wcale mu się nie podobało. Miał złe przeczucia.

cdn

Tekst: Zofia Stanecka

Ilustracje:  Anna Sędziwy

Odcinek I

Odcinek II

Odcinek III

Odcinek IV

Odcinek V

Odcinek VI

Odcinek VII

Odcinek VIII

Odcinek IX

Odcinek X

Odcinek XI

Odcinek XII

Odcinek XIII

Odcinek XIV

Odcinek XV

Odcinek XVI

Odcinek XVII

Odcinek XVIII

Odcinek XIX

Odcinek XX

Odcinek XXI