Tym razem moje spojrzenie padło nie na którąś z książek czytanych w dzieciństwie, lecz na pozycję uwielbianą przez dzieci przyjaciół. Pojawiła się u mnie, w domowej biblioteczce, wskutek pogawędek o różnych lekturach godnych uwagi: tych sprzed lat, nowszych i kupionych lub pożyczonych przed kilkoma tygodniami, a nawet dniami.
Gdy popatrzyłam na zieloną okładkę Kameleona, serce natychmiast zabiło mi żywiej. Nie można się temu dziwić, bo wiersze i opowiadania zamieszczone w tym zbiorze uwiodą każdą dorosłą osobę. Wystarczą np. takie wersy: Jechała raz piękna dama,/ karetą po złotym moście,/ ujrzała na drodze prosię/ i zwariowała z miłości.
Dla maluchów tego rodzaju rymowana historyjka jest opowieścią o miłości od pierwszego wejrzenia - panny przypominającej księżniczkę i zupełnie zwyczajnego prosięcia. Może w dziecięcej głowie pojawi się skojarzenie z Kopciuszkiem i księciem lub żabą, którą trzeba pocałować, by klątwa czarnoksiężnika przestała działać.
Dla rodziców wierszowana opowiastka dotyczy przede wszystkim spotkania dwóch całkowicie odmiennych światów. Kobieta, w danym momencie niezbyt przychylnym okiem patrząca na płeć przeciwną, może pewnie uznać ją za trafne ujęcie relacji damsko-męskich. Przede wszystkim jest to historyjka niezwykle zabawna. Dama kusi prosiaczka m.in. kwiatami, chlewem ze złota, z wieżami i krużgankami oraz srebrną obróżką. On jednak odpowiada na te propozycje dźwiękiem: kwi - kwi. Wydaje się, że prosię nie rozumie oferty nadobnej niewiasty. W finale okazuje się, że jest inaczej: - A prosię na to:/ - O raju!/ Wolę się chlapać w kałuży!/ Dziękuję bardzo! Kwi - kwi!
Historie, opowiedziane wierszem, zaprezentowane w Kameleonie są autorstwa wybitnych autorów literatury dziecięcej np. Danuty Wawiłow, Joanny Kulmowej i Małgorzaty Strzałkowskiej. Poza poezją znalazło się tutaj również miejsce na prozę. Wśród autorów opowiadań natrafimy m.in. na Grzegorza Kasdepke.
Dla mnie jedną z największych zalet twórczości dla dzieci jest to, że stanowi pomost między pokoleniami. Rodzice mogą dzięki niej odnaleźć w sobie wrażliwość sprzed lat i radość z odkrywania świata oraz zabawy słowami, skojarzeniami, rymami. Natomiast dla ich pociech takie lektury są sposobem na rozwijanie wyobraźni i ćwiczenie umiejętności słuchania oraz koncentracji. Niewątpliwie, może w tym pomóc strategia zastosowana przez wydawcę. Chodzi o ćwiczenia związane z ilustracjami zamieszczonymi w książce. Np. wiersz Marcina Brykczyńskiego Ohyda został zilustrowany obrazkiem przedstawiającym tytułowego potworka w otoczeniu różnych przedmiotów. Zadaniem dziecka jest znalezienie pośród nich tych, których Ohyda nie używa. Z kolei w wypadku opowiadania Kasdepke Mucha czytelnik ma wskazać inne stworzenia poza wymienionym w tytule.
Ach, jaka szkoda, że minęły czasy, gdy przed naszymi oczami ukazywała się ciotka z wąsami, słonie kiełkowały z ziarenek zasadzonych w doniczkach przez pewnego jegomościa z Krakowa, a krowa z Mrągowa zdawała sobie sprawę, że jest innym zwierzęciem hodowlanym... W okresie dziecięcym, okresie magicznym wystarczyło słów parę i już otwierał się przed nami świat niezwykły. Dlatego nie wolno nie skorzystać z literatury, która takie doznania może nam przypomnieć.
Agnieszka Urbańska

Kameleon. Wiersze i opowiadania dla dzieci
Autor: zbiorowy
il. Marcin Bruchnalski
wyd. Nasza Księgarnia, 2004
sugerowany wiek: 4+
| drukuj | powrót |
| poleć artykuł |
Cieszy mnie, że istnieje portal traktujący dzieci na tyle poważnie, żeby proponować im prawdziwą kulturę na wysokim poziomie. Qlturka.pl kreuje kulturalny smak najmłodszych, jednocześnie szanując ich wrażliwość.
Martyna Samecka, mama Fruzi, ilustratorka-amatorka
Tradycyjnie już przyjęło się, iż kobiety wraz z dziećmi wpisane są w krąg natury, tego co zwierzęce, zmysłowe, emocjonalne. Męskie to kulturalne, ucywilizowane, wszystko to, co społeczne i (...)