Rymowana nauka literek – recenzja książki „Abecadło w rymy wpadło”

Dodano: 2013-08-02

Tomik „Abecadło w rymy wpadło" Wandy Chotomskiej ma przede wszystkim walory edukacyjne. Każdą literę alfabetu przedstawia inny, sympatyczny zwierzak. Dzieci mogą się dowiedzieć, m.in. czym różni się wielbłąd od dromadera, kto składa największe jaja i do czego służą poroża łosi. Krótkie rymowanki mogą być również przydatne podczas ćwiczeń logopedycznych.


„Abecadło...", to na pewno książeczka pożyteczna, ale czytając ją czułam niedosyt. Zanim po nią sięgnęłam, od kilku miesięcy czytałam synkowi wybór wierszy Wandy Chotomskiej z serii „Wiersze i wierszyki dla najmłodszych". Tamta pozycja nas zachwyciła. Bajko-wierszyki o owieczce, bocianach, królu jamniku, pingwinie, który marzył o lataniu i pracowitym krasnoludku są zabawne, melodyczne, łatwo wpadają w ucho. Odnoszę wrażenie, że najnowszemu tomikowi Wandy Chotomskiej tej lekkości brakuje.


Zachwyciły nas natomiast niebanalne ilustracje „Abecadła...", przygotowane przez Beatę Zdębę. Zamiast tradycyjnych postaci malowanych kredką lub farbkami, bohaterowie zostali... uszyci z kawałków materiału. Mimo że w książce oglądamy tylko zdjęcia prac wkomponowane w kolaż, to ma się wrażenie, że po dotknięciu kartki poczujemy miękkość pluszu czy przyjemną strukturę filcu. Dziecko z ciekawością przesuwa opuszkami palców po kolejnych stronach.


Wanda Chotomska jest autorką ponad 200 książek dla dzieci i młodzieży, audycji radiowych i telewizyjnych, scenariuszy do filmów krótkometrażowych i sztuk teatralnych. To poetka, na której twórczości wychowało się już kilka pokoleń. Choćby z tego względu warto mieć jej poezję w domowej biblioteczce. Jeśli jesteście z dzieckiem na etapie nauki literek, to dobrze jest sięgnąć po „Abecadło w rymy wpadło". Jeśli na to jeszcze nie czas - polecam inne tomiki legendy literatury dziecięcej.


Natalia Adamska-Golińska


Ocena:

Ocena portalu Qlturka.pl 4

 

Abecadło


Abecadło w rymy wpadło
Wanda Chotomska
il. Beata Zdęba
wyd. Literatura, 2013
wiek: 3+

 

 

drukuj powrót
poleć artykuł

Opinie

Liczba komentarzy: 0 Dodaj swój komentarz

Warto przeczytać

Mało baśniowe baśnie i kilka trudnych tematów – recenzja książki „Baśnie dla Antosia”

Po przeczytaniu „Baśni dla Antosia" pewna - a może raczej: pełna (ale nie jestem pewna...) - jestem sprzecznych...


Warto poznać kota Findusa, każda jego igraszka śmieszy i wzrusza! - recenzja książki "Findus się wyprowadza"

Ileż radości w nasze życie wnoszą dzieci dowiadujemy się zwykle po latach, gdy one już nie są dziećmi... Nie inaczej...


Historia jednej znajomości – recenzja książki „Panieneczka z pudełeczka”

Nie trzeba lepszej rekomendacji. Wystarczy przeczytać, że to Jan Brzechwa jest autorem i już pojawia się myśl, że do...


Obrazem wiedzę przekazać – recenzja serii „Wielkie książki dla małego dziecka”

Egmont jest wydawnictwem, które wciąż nie przestaje mnie zadziwiać. Z jednej strony wydaje komercyjne czasopisma i...


Co dwie nogi to nie ogon – recenzja książki „Tajemnica Namokniętej Gąbki”

Od pewnego czasu w szkole działy się dziwne rzeczy - wyglądało to tak, jakby ktoś stroił sobie żarty z nauczycieli....


Mały geniusz w dziecku
Każdy rodzic chce być dumny z osiągnięć swojej pociechy! Nasza rola nie polega jednak na „programowaniu gen...
Dziecko z ADHD. Rodzice i nauczyciele mają wspólny cel
Rodzice i nauczyciele to dwie strony tego samego medalu. Medalem jest nasze wyjątkowe dziecko. Jak sprawić,...
Onomatopeje, czyli pierwsze "słowa" w życiu dziecka
Wiosenna pogoda sprzyja rodzinnym spacerom i obcowaniu z budzącą się do życia przyrodą. W tym roku, wspólni...
Słodkich snów, maluszku
Jednym z najtrudniejszych zadań stających każdego dnia przed wieloma rodzicami jest położenie dziecka do łó...

Dzieci są jedynymi uczestnikami kultury, którym kontakt ze złą sztuką może wyrządzić krzywdę. Ogromnie cenię Qlturkę za to, że pokazuje, co w sztuce dla najmłodszych dobre, ciekawe i warte uwagi. Nie wyobrażam sobie już sieci bez tego miejsca.

Alicja Morawska Rubczak, badacz i krytyk teatru dla dzieci, kuratorka małych Warszawskich Spotkań Teatralnych

Żarłoczna Ewa

Gdzie nie spojrzę, widzę jabłka - owoce jesieni, których smak zna chyba każdy z nas. Jedząc kolejne kęsy nie zastanawiamy się nad ich symboliką; jabłko w kulturze europejskiej to (...)

O, ja cię! Smok w krawacie!