Udostępnij

Najwierniejszy z wiernych – recenzja książki „Kaktus, wierny przyjaciel”

Dodano: 2011-01-04

Ha, kto nie chciałby mieć psa?! Na ten temat już kilka książek powstało i wiadomo wszem i wobec, że mało jest takich dzieci na świecie, które w tym momencie podniosłyby rękę. A jeszcze takiego psa jak Kaktus! To dopiero jest pociecha i pożytek!


Główny bohater powiastki Barbary Gawryluk jest brązowym kundlem kupionym w schronisku i odratowanym ze szponów strasznej śmierci. Poprzedni właściciel przywiązał go drutem do drzewa i zostawił w lesie (niestety, to się zdarza i uważam, że należy dzieci uwrażliwiać na ten problem). W zamian za zapewnienie normalnego, ciepłego domu Kaktus jest bardzo wdzięczny (wiem coś o tym, bo sama miałam psa ze schroniska - nie da się opisać tej radości, jaką okazywał, gdy wracałam do domu ze szkoły!). Jest psem wesołym i rozbrykanym, ale także bardzo mądrym i ułożonym, potrafiącym zachować powagę, gdy sytuacja tego wymaga. A co najważniejsze: jest najlepszym przyjacielem swoich opiekunów Wojtka i Weroniki. Dzięki niemu dzieci dostały w szkole szóstki.

Książka jest przedstawieniem wycinka życia rodziny, w której psiak zamieszkał. Nie obyło się oczywiście bez pewnych przygód, jak na przykład: pobyt w leśniczówce, wizyta w szkole podczas pokazu umiejętności psów policyjnych, tropienie psa Korala, pożarcie połowy blachy ciasta z jabłkami, Wigilia (właśnie na Wigilii akcja książki się kończy i uważam, że to dobry czas, by ją kupić i najlepiej włożyć pod choinkę). A do tego wszystkiego pies doczekał się własnego bloga, który prowadzą dzieci. Bo Kaktus jest psem wyjątkowym!


Kundelka pięknie sportretowała Aneta Krella-Moch. Lubię jej kreskę, bo zarysowane nią postaci są zawsze sympatyczne, uśmiechnięte i po prostu takie, że nie sposób ich nie lubić. Zwłaszcza Kaktusa, który przez wielki czarny nos sprawia wrażenie pluszowej zabawki. Bardzo ciekawym zabiegiem jest umieszczenie w książce u góry każdej strony małej ikonki z wizerunkiem psiaka - jest ich sześć, więc nie ma się wrażenia powtarzalności.


Ta powiastka, już trzecia część z serii o Kaktusie, pełna jest ciepłych uczuć i emocji. Nie znajdziemy w niej przemocy, za to dowiemy się, jak należy obchodzić się ze zwierzętami, co potrafią i czy czują. A wynika z niej, że tak i to bardzo wiele! Nie wiem, jak Państwo, ale gdybym spotkała takiego dzielnego Kaktusa, to nie wahałabym się ani chwili i natychmiast zaprosiła go do własnego domu. Książkę polecam tym, którzy mieszkają już z czworonogami, jak i tym, którzy jeszcze się nad tym zastanawiają.


Agata Hołubowska


nasza ocena

Ocena portalu Qlturka.pl 5

 

Kaktus, wierny przyjaciel, Barbara Gawryluk, Literatura

 

Kaktus, wierny przyjaciel
Barbara Gawryluk
il. Aneta Krella-Moch
wyd. Literatura, Łódź 2010
sugerowany wiek: 3+

 

Pod patronatem Qlturka.pl

 

*Agata Hołubowska (ur.1981) - z wykształcenia teatrolog i etnolog, z zamiłowania podróżniczka i fotograf-amator, a z potrzeby mama i zagorzała czytelniczka dziecięcych książek.

 

drukuj powrót
poleć artykuł

Opinie

Liczba komentarzy: 0 Dodaj swój komentarz

Warto przeczytać

Zasady zasadami, ale postęp musi być - recenzja książki „Toliny. Wystrzałowe opowieści dla dzieci”

Jeśli świat filmu szuka książki, która mogłaby stać się kinowym przebojem, to uprzejmie informuję, że...


Odchodzenie i śmierć ponad prądami - recenzja książki "Tomek i nieskończoność"

Trudno jest umierać, niezależnie od wieku. Tak jak trudno jest pogodzić się z odejściem bliskiej osoby. Cywilizacja...


Żeby tylko zrozumiały… - recenzja książki „Kolory ludzi”

Historii powstania człowieka w dziejach ludzkości było już wiele. Powstawał z różnych materiałów (gliny,...


Prowadzą mnie bohaterowie – rozmowa z Ewą Nowak

O przyjaźni z Jackiem Kaczmarskim, o tym, jak powstają powieści i o tym, co jest źródłem inspiracji dla pisarza -...


Jak to w życiu – recenzja książki „To wszystko rodzina!”

„Najważniejsza, podstawowa grupa społeczna, na której opiera się całe społeczeństwo" - pod tym...


Wielkie początki mowy dziecka. Ćwiczenia stymulujące rozwój mowy po pierwszym roku życia
Niełatwo być matką, a jeszcze trudniej być matką, na której ciąży zawodowa odpowiedzialność za prawidłowy r...
Do serca przytul psa, czyli o czworonożnych terapeutach - wywiad
O pracy psich terapeutów, obawach i nadziejach rodziców i o przemianach dzieci przebywających z psami, Karo...
Zadbaj o optymizm swojego dziecka
Optymizm to jedna z najbardziej pożądanych cech u każdego człowieka. Trudno by szukać  rodziców, którz...
Pierwsze chwile w żłobku - jak ułatwić dziecku adaptację
I stało się – podjęliście decyzję, że wasze dziecko idzie do żłobka. Niezależnie od tego, czy jest to żłobe...

Dzieci są jedynymi uczestnikami kultury, którym kontakt ze złą sztuką może wyrządzić krzywdę. Ogromnie cenię Qlturkę za to, że pokazuje, co w sztuce dla najmłodszych dobre, ciekawe i warte uwagi. Nie wyobrażam sobie już sieci bez tego miejsca.

Alicja Morawska Rubczak, badacz i krytyk teatru dla dzieci, kuratorka małych Warszawskich Spotkań Teatralnych

Impresje na temat DZIECKO - Samotność na ołtarzu

Pod koniec XX wieku dziecko wyniesiono na ołtarze. W polskim życiu publicznym pojawiły się takie terminy jak „prawa dziecka", „molestowanie", „szkoła z kasą", (...)

Fochy fortuny czyli niezwykły słownik Kuby i Buby