Jest naprawdę zbyt późno, żeby wracać zbyt późno – recenzja książki „Zbyt późno”

Riccardo jest zbyt mały, by zrozumieć znaczenie słów „zbyt późno". A zewsząd je słyszy. W końcu to enigmatyczne „zbyt późno" staje się ogromnie nęcące. Przestaje mieć wymiar tylko czasowy, staje się punktem w przestrzeni, miejscem na mapie, czymś namacalnym. Czymś, co tylko dzieci potrafią uchwycić.

Wydaje się, że do Zbyt Późno jest zbyt daleko i zbyt długo trzeba będzie iść, a droga w pojedynkę może być zbyt niebezpieczna, dlatego też Riccardo zaprasza do niej towarzyszy: niedźwiedzia na rowerze, kota w żółtej kurteczce i panią jeleniową. I nagle okazuje się, że Zbyt Późno jest bardzo tłocznym miastem. Zbyt ludnym, zbyt hałaśliwym ze zbyt dużą ilością okien. I choć tych „zbyt" jest zbyt wiele, to Riccardo świetnie się bawi. Już nie martwi się o powrót do domu. Przecież to był tylko... sen. Sen, który wyjaśnił chłopczykowi znaczenie trudnych słów, tak ważnych dla dorosłych.

Ta krótka poetycka opowiastka uświadomiła mi jedną rzecz: jak często mówimy do dzieci niezrozumiałym językiem. Jak często używamy abstrakcyjnych sformułowań, które nam samym trudno by było wyjaśnić. Bo cóż to znaczy „zbyt późno", jeśli akurat jest czas i ochota na najlepszą zabawę? Cóż to znaczy „zbyt mały", jeśli nie ma się na to żadnego wpływu? Co to znaczy „zbyt daleko", jeśli w bajkach w sekundę można przenieść się w dowolne miejsce na Ziemi?! Rzeczywistość dorosłych nijak nie przystaje do dziecięcego pojmowania świata. I właśnie o tym jest ta książka. O tej ogromnej przepaści. Ale nie jest to smutna opowieść. Bo Riccardo budzi się „strasznie, strasznie szczęśliwy". Wszak posiadł we śnie tajemną wiedzę...

Piękna to rzecz, w której słów jest niewiele, ich forma prosta, ale treść głęboka i nieoczywista. Piękna to rzecz, w której ilustracje są płaskie, jakby wycięte z papieru, mają stonowane barwy i dają możliwość wzięcia głębszego oddechu - tyle w nich przestrzeni i „powietrza". Piękna to rzecz, w której słowa nie przeszkadzają obrazom, a obrazy słowom - są obok siebie i dopowiadają się wzajemnie, tworząc jedną oniryczną opowieść...

Agata Hołubowska

Nasza ocena

Zbyt późno
Giovanna Zoboli
Il. Camilla Engman
Tłum. Małgorzata Flor
Wydawnictwo Entliczek, 2011
Wiek: 2+