Czy fajnie jest być niewidzialnym? - recenzja książki „Niewidzialny Tonino”

Któż z nas nie chciałby czasem uciec od problemów i choć na chwilę stać się niewidzialnym? Taka myśl przeszła przez głowę dziesięcioletniego Tonina, który nie odrobił lekcji i obawiał się, że poniesie w związku z tym przykre konsekwencje. Kiedy chłopiec przekroczył próg sali lekcyjnej zrozumiał, że jego życzenie się spełniło - jest niewidzialny. Po niedowierzaniu szybko przyszła radość i pokusa wykorzystania tej niecodziennej sytuacji do płatania figli kolegom.

Po dniu pełnym żartów Tonino wrócił do domu i zorientował się, że również tam nikt go nie zauważa. Przygnębiony chłopiec spotkał dziewczynkę o imieniu Paola. Dlaczego Paola go widziała i do jakich wniosków doszedł mały bohater po rozmowie z nią, dowiecie się po przeczytaniu całej historii.

To pierwsza książka Gianniego Rodariego, jaką miałam okazję czytać i przyznam, że z chęcią sięgnęłabym po kolejne opowiadania. Książka jest warta polecenia na jesienne wieczory dla całej rodziny. Czyta się ją szybko, dzieci z zaciekawieniem śledzą rozwój akcji. Psoty wymyślane przez chłopca często wywoływały wybuchy śmiechu, a ogólne przesłanie książki utwierdziło mnie w przekonaniu, że warto było wybrać akurat tę pozycję.

Niewidzialny Tonino
Gianni Rodari
Przeł.Ewa Nicewicz
Il.Agata Raczyńska
Monika Woźniak
wyd. Bona
sugerowany wiek 7+